تبلیغات
عصرهنر WWW.ASREHONAR.NET - یادداشت روز اول جشنواره فیلم فجر
تاریخ : شنبه 12 بهمن 1392 | ساعت 21 و 58 دقیقه و 18 ثانیه | نویسنده : عصرهنر
بیگانه را رها کنید ، خودی را بچسبید !

امیر افشارفتوحی

روز اول جشنواره فیلم فجر با دیدن فیلم هایی آغاز شد ، که حرفشان همان بود که برخی از سیاستگذاران پیشین سینمایی برای سینماگران دیکته کرده بودند فیلم هایی از جنس ناامیدی ، فیلمهایی که حرف از خیانت می زنند . فیلم های چرک و سیاه که به جای مطرح کردن معضلات جامعه ، فرهنگ خلاف و خیانت را ترویج  و در این راستا نیز فرهنگ سازی می کنند . در این شرایط است که باید در مقابله با تهاجم فرهنگی بگوییم بیگانه را رها کنید ، خودی را بچسبید ! و شاید به جرات می توان گفت شبکه های ماهواره ای باید جلوی چنین سیاستگذاری تولید فیلم درایران پرچم سفید بالا ببرند چرا که در کورس رقابت بازنده بازنده اند . و شاید برنامه ریزی دست اندرکاران جشنواره مبنی بر اکران پنج فیلم با مضمون تلخ در اولین روز جشنواره یا خلاص شدن از فیلم های این چنینی بود و یا همه فیلم های امسال  از این دست هستند که راه دیگری برای برنامه ریزان نمی توان متصور شد .

از طرفی نباید غیرمنصفانه  هرفیلمی که به نظر تلخ می آید را لاجرم فیلمی سیاه بدانیم بلکه به سیاهی ها نگاه کردن تلنگری به جامعه و مسوولان است . و فیلم « سیزده » از جمله این گونه فیلم هاست که در آخرین سئانس روز نخست در کاخ جشنواره اکران شد . فیلمی که کارگردانی و نوع فیلمبرداری اش جذاب بود و بازی کم نظیر بازیگرانش مخاطب را تاپایان فیلم روی صندلی ها نشاند .

قصه فیلم « سیزده » را می توان نمادی از زندگی نوجوانانی دانست که قرار است سن بلوغ را تجربه کنند و در فضای امروز جامعه زندگی کنند . مخصوصا در منطقه ای که به عنوان لوکیشن فیلم انتخاب شده ، اما نمی توان آن را به همه جامعه تعمیم داد به همین دلیل سیدی نویسنده و کارگردان این اثر در پایان کار دختر خیابانی فیلمش را ناجی نوجوان فیلم قرار می دهد تا نشان دهد که همه کاراکترهای فیلمش دست بر قضا به راه کج کشیده شده اند و هنوز رگه هایی از مردانگی ، انسانیت و احساس نوعدوستی و همچنین مهرو محبت در آنها وجود دارد .

سکانس افتتاحیه فیلم و چپ کردن ماشین شروع خوبی را برای فیلم رقم می زند و رویای نوجوان قصه در وان حمام که در دریا به زیبایی شنا می کند نیز به کنجکاوی مخاطب در ادامه سکانس شروع می افزاید . نوجوان نمی شنود و بی تفاوت به دعوای پدر و مادر به اتاق خود می رود و کنجکاوی مخاطب شاید همچنان ادامه دارد ولی از سکانس دعوای پدر و مادر دست نویسنده رو می شود و سوژه تکراری طلاق و فرزند طلاق و به دام اعتیاد افتادن به میان می آید و دیگر مخاطب بدنبال این که چرا یکی از هم کلاسی های نوجوان مدام او را اذیت می کند نیست ولی از این که نوجوان توسط بچه های خیابانی و بخصوص دختر قهرمان فیلم از زیر مشت و لگدهای پسر مزاحم نجات پیدا می کند خوشحال می شود ، درست اندازه سکانسی که وقتی از داخل مدرسه فرار می کند و پدرش منتظر اوست ؛ چرا که دست مزاحم به او نمی رسد .

به نظر می آید در قصه « سیزده » که داستان پسر سیزده ساله ایست که پدرو مادرش قصد جدایی دارند و او به بچه های حیابان پناه می برد  با سبک کارگردانی سیدی و بازی های قابل قبول همه بازیگران با  زاویه جدیدی معضلات خیابان های پایتخت روایت می شود و نوع فیلمبرداری نیز به کمک خالق اثر می آید که عامل موثری در نگه داشتن مخاطب تا پایان فیلم در سالن سینماست .

در کارنامه هومن سیدی علاوه بر بازیگری در کارگردانی نیز می توان افق روشنی را متصور شد ، اما  انتظار می رود اگر سینماگران می خواهند متناسب با شرایط روز آثار خود را عرضه کنند  بهتر است درخلق آثارشان انرژی خود را مصروف امید بخشی به جامعه کنند ، چراکه مخاطب سینما پس از پشت سر گذاشتن دوران رخوت نیاز به روزنه هایی دارد .




طبقه بندی: نقد ، یادداشت ، تحلیل،
برچسب ها: عصرهنر، جشنواره فیلم فجر، فیلم سیزده، هومن سیدی،

  • قیمت سکه
  • قالب پرشین بلاگ
  • ضایعات